Aleksander Prystor

1874–1941; pułkownik Wojska Polskiego; minister pracy i opieki społecznej, minister przemysłu i handlu, premier (1931–1933); bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, konspirator, członek wydziału bojowego PPS; w 1912 aresztowany wraz z żoną i szwagierką, więzień warszawskiej Cytadeli; w 1914 zesłany w głąb Rosji do najcięższego więzienia w Orle; w 1917 naczelnik wydziału w Komisji Likwidacyjnej ds. Królestwa Polskiego w Piotrogrodzie; w 1920 organizator Tymczasowej Komisji Rządzącej Litwy Środkowej; pełnił szereg wojskowych funkcji w najbliższym otoczeniu Józefa Piłsudskiego.

Działalność parlamentarna

Poseł w latach 1930–1935.
Senator w latach 1935–1939 (w latach 1935–1938 marszałek).

Losy wojenne, okoliczności śmierci

1.09.1939 przewodniczył ostatniemu zebraniu Instytutu im. Piłsudskiego w Warszawie; 3.09.1939 wyjechał do Wilna; 17/18.09.1939 przekroczył granicę litewską i przybył do Kowna, gdzie rozwinął działalność społeczną, pomagając polskim uchodźcom; aresztowany w czerwcu 1940 przez NKWD, osadzony w więzieniu w Kownie; 25.07.1940 przewieziony z Mołodeczna do Moskwy na Łubiankę; skazany na karę śmierci, którą zamieniono na 10 lat przymusowej pracy w łagrach; zmarł tuż po 26.07.1941 w więzieniu na Łubiance. Symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Aleksander Prystor [własność prywatna].