Artur Śliwiński

1877-1953; premier; dyrektor Polskiego Banku Komunalnego; publicysta, dramatopisarz, historyk; od 1902 członek PPS; w 1914 na polecenie Józefa Piłsudskiego podjął próbę utworzenia Rządu Narodowego; od 1915 prezes Centralnego Komitetu Narodowego (polityczna nadbudowa POW); od 1917 w Tymczasowej Radzie Stanu; 1917–1918 wiceprzewodniczący Rady Miejskiej Warszawy, 1919–1922 wiceprezydent miasta; od 1924 naczelny dyrektor Teatrów Miejskich; zaangażowany w prace instytucji mających upamiętnić osobę i działalność marszałka Józefa Piłsudskiego (w 1918 był jego nieoficjalnym sekretarzem).

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1935–1938.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

We wrześniu 1939 członek Komitetu Obywatelskiego w Warszawie; 5.10.1939 należał, jako zakładnik, do grupy kilkunastu znanych osobistości gwarantujących życiem oficjalne zajęcie Warszawy przez wojska niemieckie po kapitulacji miasta; od 10.09.1939 do 1941 prezes Stołecznego Komitetu Samopomocy Społecznej; po wybuchu powstania warszawskiego wysiedlony z Warszawy przez tzw. Zieleniak.

Do 1949 dyrektor Polskiego Banku Komunalnego.

Zmarł 16.01.1953 w Warszawie; pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kw. 50-VI-6/7).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Emblemat Senatu RP jako obraz zastępczy profilu senatora: Artur Śliwiński