Dawid Bruski

1897-1980; nauczyciel; dyrektor liceum i gimnazjum w Starogardzie Gdańskim od 1917 służył w armii niemieckiej; 1918 członek Rady Żołnierskiej i Studenckiej w Królewcu; 1919–1920 propagator polskości na Pomorzu; uczył w gimnazjum w Wąbrzeźnie i Kościerzynie; animator życia społecznego i kulturalnego w regionie, m.in. dyrygent kilku chórów.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1938–1939.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

2.09.1939 brał udział w ostatnim posiedzeniu Senatu II RP; poszukiwany przez gestapo, ukrywał się, mieszkał w Lublinie; jego dwaj bracia zginęli w obozach koncentracyjnych; uczył na tajnych kompletach w Lublinie i w Rejowcu; współorganizator Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich; od lipca 1944 uczył w szkole średniej w Lublinie.

Od maja 1945 ponownie dyrektor liceum w Starogardzie Gdańskim, rozwinął szeroką działalność oświatową i kulturalną (1949 usunięty z powodu przedwojennej działalności, 1957 zrehabilitowany); 1950–1958 pracował w szkolnictwie zawodowym i muzycznym w Bydgoszczy i Gdańsku; od 1959 na emeryturze; działał w Sekcji Emerytów Oddziału ZNP w Sopocie.

Zmarł 23.09.1980 w Gdyni; pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie (kw. G-3-55).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Dawid Bruski [„Przekrój” nr 1/1939, s. 141].