Jan Lewandowski

1885-1960; urzędnik; pułkownik WP; dyrektor Warszawskiego Towarzystwa Handlu Herbatą „Kopernik” SA; od 1905 buchalter w składzie win Lesista w Warszawie; od 1906 zaangażowany w działalność niepodległościową, aresztowany przez Rosjan, osadzony w warszawskiej Cytadeli (1907), zbiegł do Galicji; pracował w Krakowie, a następnie we Lwowie, m.in. jako księgowy w firmie księgarskiej, kontynuował działalność niepodległościową m.in. jako instruktor Drużyn Polowych, współpracował z Andrzejem Małkowskim; od 1912 należał do oddziału konnego „Sokoła”; legionista, internowany w Beniaminowie (1917–1918), członek POW; do 1922 w WP; członek zarządu kilku firm; członek Tymczasowej Rady Miejskiej m. st. Warszawy.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1935–1938.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Od 9.09.1939 jako ochotnik w 7. Pułku Ułanów Lubelskich; uniknął oflagu, powrócił do Warszawy; od listopada 1939 w SZP-ZWZ-AK, dowódca odtwarzanego w konspiracji 7. Pułku Ułanów AK pod kryptonimem „Jeleń”; kontynuował pracę w Towarzystwie Handlu Herbatą „Kopernik” SA; w lipcu 1944 więziony na Pawiaku w Warszawie; w momencie wybuchu powstania warszawskiego odcięty na Pradze, we wrześniu 1944 zgłosił się do I Armii WP, gen. Michał Rola-Żymierski mianował go zastępcą dowódcy ds. liniowych 1. Korpusu Pancernego (od 16.10.1944), a następnie (od 20.11.1944) komendantem 1. Oficerskiej Szkoły Pancernej.

Pracował m.in. w remontowo-budowlanej Spółdzielni Pracy „Syrena” w Warszawie; od 1956 na emeryturze.

Zmarł 2.03.1960 w Warszawie, pochowany na Cmentarzu Komunalnym (Powązki Wojskowe) w Warszawie (kw. G II dod – 2 – 11).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Jan Lewandowski [własność rodziny].