Jerzy Barański

1884-1959; nauczyciel (doktor filozofii nauk przyrodniczych); zastępca przewodniczącego Tymczasowej Komisji Rewizyjnej ZUS; 1911–1914 nauczyciel gimnazjum w Suwałkach; 1915–1918 nauczyciel i kierownik polskich szkół w Rosji, działał w tamtejszych polskich organizacjach społecznych, m.in. w Mohylewie i Piotrogrodzie; 1918 inspektor szkół powszechnych w Łomży; od 1918 naczelnik Wydziału Oświaty Rolniczej w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych; 1919–1925 członek PSL „Wyzwolenie”.

Działalność parlamentarna

Poseł w latach 1922–1930;
Senator w latach 1930–1935 (wicemarszałek), 1935–1938.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Na początku wojny ewakuował się na wschód, dotarł do Zaleszczyk; aresztowany przez NKWD i osadzony w Dubnie; w lutym 1940 uwolniony dzięki poręczeniu kogoś z Rosjan, kogo znał z dawnego pobytu w Piotrogrodzie; zbiegł na teren Generalnego Gubernatorstwa; warszawskie mieszkanie zostało zarekwirowane przez Niemców; osiadł w miejscowości Nietulisko gm. Kunów, krótko nauczyciel przyrody w miejscowej szkole; 1940–1944 księgowy w Zakładach Przemysłowych „Witulin” S.A. w Kunowie (produkcja tektury); 1941–1947 księgowy w Spółdzielni Spożywców „Siła” w Nietulisku Dużym.

1945–1946 nauczyciel w Kunowie; 1946–1954 księgowy w Świętokrzyskiej Fabryce Narzędzi Rolniczych w Kunowie, zwolniony (jeden z powodów „przeszłość polityczna”).

Pod koniec życia przebywał w zakładzie sióstr zakonnych w Kurozwękach; zmarł 14.02.1959 w Kurozwękach, pochowany na miejscowym cmentarzu; w 2000 doczesne szczątki zostały przeniesione do grobu rodzinnego na cmentarzu parafii św. Piotra i Pawła w Warszawie Pyrach przy ul. Farbiarskiej (kw. D, rząd 17, grób 7).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Jerzy Barański [własność rodziny].