Józef Prądzyński

1877–1942; ksiądz rzymskokatolicki, wybitny kaznodzieja, kapelan Obozu Wielkiej Polski, w latach 1912–1917 proboszcz parafii św. Michała w Gnieźnie; działacz polityczny i społeczny; publicysta; w czasie powstania wielkopolskiego kierownik II Wydziału Organizacji i Propagandy oraz dziekan generalny wojsk powstańczych, następnie kierownik Wydziału Sprawiedliwości Naczelnej Rady Ludowej (sejm dzielnicowy) w Poznaniu; sekretarz generalny Ligi Katolickiej, prezes Związku Kapłanów „Unitas”, członek dyrekcji Księgarni i Drukarni Św. Wojciecha; w latach 1929–1938 radny m. Poznania.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1926–1927.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Na początku okupacji na krótko wysiedlony; inicjator i organizator konspiracyjnej organizacji „Ojczyzna”, w 1940 desygnował Adolfa Bnińskiego na Delegata Rządu RP na Kraj na Ziemie Zachodnie Wcielone do Rzeszy i ściśle z nim współpracował; 3.05.1941 aresztowany, więziony w siedzibie gestapo w Poznaniu, a następnie w Forcie VII; 26.09.1941 wywieziony do obozu koncentracyjnego Dachau (numer obozowy 27722); zginął w transporcie inwalidzkim z 20.05.1942; komendant obozu Dachau powiadomił rodzinę, że senator zmarł w szpitalu więziennym 27.06.1942.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Józef Prądzyński