Juliusz Makarewicz

1872-1955; profesor prawa karnego; rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie; prezes Związku Profesorów Wyższych Uczelni i Polskiego Związku Inteligencji; członek Trybunału Stanu; od 1894 pracował w Sądzie Krajowym w Krakowie; wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie; od 1928 członek PAU; członek Komisji Kodyfikacyjnej RP, współtwórca kodeksu karnego z 1932 (obowiązywał do 1969).

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1925–1927; 1928–1930; 1930–1935.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Po wybuchu wojny pozostał we Lwowie, pomagał uchodźcom; 1939–1941 (pierwsza okupacja radziecka) nie przyjęto go do pracy na uniwersytecie we Lwowie, szczegółowe losy bliżej nieznane; 1941–1944 (okupacja niemiecka) uczestniczył w tajnym nauczaniu akademickim, prowadził wykłady i seminaria we Lwowie.

3.01.1945 aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu przy ul. Łąckiego we Lwowie, a następnie zesłany do obozu w Krasnodonie (do 8.09.1945); po zwolnieniu powrócił do Lwowa; 1947–1954 wykładał na Wydziale Prawa miejscowego uniwersytetu, przemianowanego na Uniwersytet Iwana Franki.

Zmarł 20.04.1955 we Lwowie; pogrzeb odbył się 3 dni później, kondukt pogrzebowy wyruszył spod głównego gmachu uniwersyteckiego; pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w grobie rodzinnym; grobowiec został odrestaurowany w 2008 z inicjatywy Krajowej Rady Radców Prawnych ze środków przyznanych przez Senat RP za pośrednictwem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Emblemat Senatu RP jako obraz zastępczy profilu senatora: Juliusz Makarewicz