Kazimierz Nosalewski

1871-1947; ksiądz rzymskokatolicki z rodziny ziemiańskiej (1899 święcenia); 1919–1926 wikariusz generalny diecezji kamienieckiej; rektor seminariów duchownych: w Buczaczu (1920–1925), we Włodzimierzu Wołyńskim (1926–1933); od 1919 proboszcz katedry w Kamieńcu Podolskim; rektor kościoła pojezuickiego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa we Włodzimierzu Wołyńskim; po 1905 zaangażowany w restytucję diecezji kamienieckiej ze stolicą w Kamieńcu Podolskim, od 1909 wspierał działalność jednego z tajnych bezhabitowych zgromadzeń zakonnych organizującego tajne szkoły i zakłady wychowawcze; administrator parafii w Ternówce (1904–1905), proboszcz w Płoskirowie (1905–1922), Zdołbunowie (1932–1933), Szumsku (1934–1935), następnie w Poczajowie; w czasie I wojny światowej brał udział w tworzeniu polskich formacji wojskowych w Rosji, wspierał działalność niepodległościową; 1919 dwa razy aresztowany przez bolszewików i zagrożony rozstrzelaniem; po włączeniu Kamieńca Podolskiego do ZSRR (1920) mieszkał i pracował w Polsce.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1938–1939.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Na początku wojny wyjechał przez Lwów do Przemyśla; na początku 1940 mieszkał w klasztorze ss. karmelitanek bosych w Przemyślu; 3.05.1940 wyjechał do Krakowa; od 1941 mieszkał w klasztorze karmelitów w Krakowie.

We wrześniu 1945 podjął pracę na Dolnym Śląsku w parafii Łomnica koło Mysłakowic.

Zmarł 29.04.1947 w Łomnicy koło Mysłakowic; pochowany przy ścianie miejscowego kościoła parafialnego.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Emblemat Senatu RP jako obraz zastępczy profilu senatora: Kazimierz Nosalewski