Leon Janta Połczyński

1867-1961; ziemianin (majątek Wysoka pow. Tuchola); prawnik (doktorat 1890); minister rolnictwa w pięciu gabinetach; organizator życia gospodarczego, oświatowego i politycznego na Pomorzu; 1898–1912 patron Kółek Włościańskich; od 1900 prezes Banku Ludowego; propagator spółdzielczości i polskości Pomorza; wydawca czasopism; 1918 członek Polskiej Rady Ludowej w pow. tucholskim, delegat na Sejm Dzielnicowy w Poznaniu; 1919 ekspert w sprawie przynależności Pomorza do Polski na konferencji pokojowej w Paryżu; 1919–1921 podsekretarz stanu w Ministerstwie b. Dzielnicy Pruskiej; inicjator i organizator czterech międzynarodowych konferencji rolniczych; prezes Związku Ziemian Pomorskich.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1922–1927; 1930–1935.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Latem 1939 ewakuował część swojego majątku z dworu Chojnaty koło Chojnic do Milanówka koło Warszawy, tu mieszkał od początku wojny; zagrożony rozpoznaniem w 1943 wyjechał do Rzeszowa, a następnie do Ojcowa.

Mieszkał w Gnieźnie, a następnie w Poznaniu; pracował w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich i organizował wystawy rolnicze; 1948–1958 organizator i pierwszy kustosz muzeum zamkowego w Brzegu (obecnie Muzeum Piastów Śląskich), liczył wtedy blisko 90 lat; w ostatnich latach mieszkał w Poznaniu, m.in. pisał pamiętniki.

Zmarł 20.07.1961 w Poznaniu; pochowany na cmentarzu Górczańskim w Poznaniu, w 1985 przeniesiony do rodzinnej kaplicy we wsi Raciąż koło Tucholi.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Leon Janta Połczyński [Archiwum Senatu, dar rodziny].