Leon Żebrowski

1876-1953; ksiądz rzymskokatolicki, prałat; dziekan i proboszcz fary w Grodnie; profesor Seminarium Duchownego w Wilnie; kanonik kapituły metropolitalnej wileńskiej; od 1903 wikariusz w Ostrej Bramie w Wilnie; 1920–1921 kapelan szpitala i garnizonu w Grodnie; od 1927 piastował szereg funkcji w kurii arcybiskupiej w Wilnie; redaktor prasy katolickiej.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1922–1927.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Prawdopodobnie na początku wojny aresztowany przez NKWD i więziony w Mińsku; stracił w trybie administracyjnym mieszkanie w Wilnie, zamieszkał u rodziny Jankowskich prawdopodobnie w Wilnie; około 1941 przeniósł się do Pikieliszek; następnie wrócił do Wilna i zamieszkał przy kościele Wszystkich Świętych; w marcu 1942 aresztowany przez Niemców i więziony na Łukiszkach; w 1944 po ponownym zajęciu Wileńszczyzny przez ZSRR miał zakaz mieszkania w Wilnie, skierowany przez biskupa do parafii Turgiele jako rezydent.
W obliczu akcji repatriacyjnej jeden z orędowników sprzeciwu wobec dobrowolnego opuszczania przez Polaków Wileńszczyzny; w lutym 1950 usunięty z Turgiel przez władze radzieckie, zamieszkał w Ejszyszkach koło Solecznik; od 1950 rezydent w parafii Mejszagoła; za wrogość wobec ZSRR gnębiony przesłuchaniami i licznymi rozmowami o charakterze agitacyjnym przez przedstawicieli różnych szczebli administracji radzieckiej.
Zmarł 6.09.1953 w trakcie mszy świętej w kościele parafialnym w Mejszagole; pochowany przy miejscowym kościele.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Leon Żebrowski ["Parlament RP", tabl. XIII].