Ludwik Maciejewski

1890-1964; urzędnik; prezes Polskiego Związku Pracowników Przemysłowych, Biurowych i Handlowych; publicysta; animator amatorskiego ruchu teatralnego na Górnym Śląsku; uczestnik powstań śląskich; założyciel i redaktor czasopisma „Echo Pracownika Śląskiego”; uczestnik centralizacji związków zawodowych.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1935–1938 (powołany przez prezydenta RP).

Losy wojenne, okoliczności śmierci

W czasie kampanii wrześniowej, w obawie przed aresztowaniem przez gestapo, razem z rodziną wyjechał do Równego na Wołyniu, następnie do Lwowa (tu zdobył fałszywe dokumenty na nazwisko Stanisław Biały); w styczniu 1940 aresztowany z rodziną przez NKWD i więziony w Brześciu; w lutym 1940 w ramach wymiany więźniów znalazł się w niemieckiej strefie okupacyjnej i zamieszkał w Warszawie; od kwietnia 1940 lub 1941 w Lubartowie; utrzymywał się z pracy w sklepie z naczyniami kuchennymi, towarami żelaznymi i galanterią; od września 1944 kierownik Działu Handlowego w Powiatowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Lubartowie.

W 1945 kierownik Wydziału Nieruchomości Hutniczych w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego; od grudnia 1945 kierownik Wydziału Socjalnego w Katowickim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego; członek PPS (od 1945), a następnie PZPR; od 1951 na rencie; od 1958 przewodniczący Zarządu Miejskiego Komitetu Pomocy Społecznej w Katowicach.

Zmarł 18.12.1964 w Katowicach; pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Francuskiej (kw. CI D-359).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Ludwik Maciejewski [Archiwum Senatu, dar rodziny].