Piotr Zubowicz

1880-1956; prawnik; adwokat w Zamościu, notariusz w Warszawie i Sosnowcu; członek Trybunału Stanu; publicysta; członek PPS; więziony i deportowany przez władze carskie (1905); od 1916 w armii rosyjskiej (oddziały hydrotechniczne na froncie), a następnie w II Korpusie Polskim Józefa Hallera; w 1918 uczestniczył z Maciejem Ratajem w organizowaniu Tymczasowego Rządu Ludowego w Lublinie; działacz PSL „Wyzwolenie”; wydawca „Gazety Zamojskiej”.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1922–1927.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Notariusz w Warszawie, współpracował z tajną organizacją pomocy więźniom, wyrabiał fałszywe dokumenty; po wybuchu powstania warszawskiego aresztowany przez Niemców i więziony jako zakładnik przez kilka tygodni (zapewne cały sierpień) w gmachu Sejmu przy ul. Wiejskiej.

W połowie 1945 odnalazł w Niemczech i sprowadził do Polski cenne archiwa sądowe (m.in. warszawskie księgi hipoteczne, rejestr skazanych, akta stanu cywilnego); notariusz; sędzia w Warszawie (1946–1948 Sądu Okręgowego, 1948–1950 Sądu Grodzkiego, w 1951 Sądu Powiatowego dla dzielnicy Śródmieście); 1949–1950 redaktor „Przeglądu Notarialnego”.

Zmarł 10.07.1956 w Warszawie; pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kw. P-6-25).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Piotr Zubowicz [własność rodziny].