Stanisław Osiecki

1875-1967; minister reform rolnych, minister przemysłu i handlu; 1898–1921 księgowy, a następnie dyrektor jednej z fabryk firmy „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” w Warszawie; publicysta prasy ludowej, m.in. „Zarania”; popularyzator sportu i turystyki, taternik, współorganizator Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (1906); 1907 aresztowany przez władze carskie i więziony w twierdzy brzeskiej za działalność niepodległościową; działacz Towarzystwa Kółek Rolniczych; 1915 wspierał zjednoczenie organizacji chłopskich na terenie zaboru rosyjskiego i powstanie PSL; członek Centralnego Komitetu Narodowego (1915), od 1917 komisarz Straży Obywatelskiej; uczestnik tworzenia rządu ludowego w Lublinie w listopadzie 1918; członek rad naczelnych PSL „Wyzwolenie”, PSL „Piast” (od 1921), SL (od 1933); prezes Związku Polskich Związków Sportowych; 1932–1935 kierownik Filii Elektrowni Warszawskiej.

Działalność parlamentarna

Poseł w latach 1919–1922 (wicemarszałek Sejmu Ustawodawczego); 1922–1925 (wicemarszałek);
Senator w roku 1935.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

We wrześniu 1939 komisarz Straży Obywatelskiej obszaru Żoliborz–Bielany; od lutego 1940 należał do konspiracyjnego Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego (od czerwca 1940 do 1944 na jego czele).

W składzie naczelnych władz PSL; członek polskiej delegacji na I sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Londynie (1946); 1946–1947 członek KRN, od 1947 poseł na Sejm, 1950 zrzekł się mandatu i wycofał się z życia politycznego.

Zmarł 12.05.1967 w Warszawie; pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 184-4-1).

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Emblemat Senatu RP jako obraz zastępczy profilu senatora: Stanisław Osiecki