Stefan Starzyński

1893–1939; ekonomista; wykładowca SGH; dwukrotnie wiceminister skarbu; od 1934 komisaryczny prezydent m. Warszawy; w latach 1910–1911 kilkakrotnie aresztowany za działalność niepodległościową, więziony w warszawskiej Cytadeli; legionista, internowany w Beniaminowie; w latach 1921–1924 sekretarz generalny polskiej delegacji przy komisjach mieszanych – Reewakuacyjnej i Specjalnej w Moskwie, powołanych do realizacji postanowień pokojowych; w latach 1926–1928 inicjator konferencji gospodarczych; w latach 1932–1934 wiceprezes Banku Gospodarstwa Krajowego.

Działalność parlamentarna

Poseł w latach 1930–1933.
Senator w latach 1938–1939.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Komisarz cywilny przy Dowództwie Obrony Warszawy, wspomagał obronę stolicy zapewniając funkcjonowanie miasta w warunkach wojennych; od 8 do 23.09.1939 codziennie występował w radiu, wzywając warszawiaków do wytrwania; brał udział w rokowaniach kapitulacyjnych; po wkroczeniu Niemców do stolicy rozpoczął formowanie konspiracyjnej „Warszawianki”; aresztowany przez gestapo 27.10.1939 i osadzony na Pawiaku; według ustaleń IPN – rozstrzelany między 21 a 23.12.1939 w Warszawie lub jej okolicach. Grób symboliczny znajduje się na cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Senator Stefan Starzyński, prezydent m. st. Warszawy. [własność prywatna]