Tadeusz Giedroyć

1888–1941; sędzia; ziemianin (majątek Łobzów i Kotczyn, pow. Słonim); w latach 1917–1918 w I Korpusie Polskim, członek założyciel Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego (Naczpol); członek POW; od 1919 w administracji państwowej; w latach 1921–1922 zastępca delegata Rządu RP w Wilnie; w latach 1919–1926 starosta: w Opocznie, Wołkowysku, Augustowie i Białymstoku; prezes Sądu Okręgowego w Zamościu i Łucku, od 1932 wiceprezes Sądu Okręgowego w Białymstoku, od 1928 sędzia pokoju w Berezie Kartuskiej.

Działalność parlamentarna

Senator w latach 1938–1939.

Losy wojenne, okoliczności śmierci

Aresztowany przez NKWD 21 lub 22.09.1939 w Łobzowie, więziony w Słonimie i Mińsku, torturowany; skazany na karę śmierci, wyroku nie zdążono wykonać z powodu agresji Niemiec na ZSRR 22.06.1941, więzienie ewakuowano; 26.06.1941 zastrzelony przez konwojenta na skraju miasteczka Czerweń (Ihumeń) podczas marszu więźniów.

Zobacz miejsce pochówku na mapie

Powrót do listy senatorów II RP
Tadeusz Giedroyć