Tablica pamięci senatorów II Rzeczypospolitej

Znajdująca się na parterze budynku A (gmach główny Senatu) marmurowa tablica upamiętnia senatorów II Rzeczypospolitej pomordowanych, poległych, zaginionych, zmarłych w latach II wojny światowej i powojennym okresie represji. Umieszczono na niej nazwiska 151 osób. Przy większości z nich znajduje się też informacja o dacie i miejscu śmierci. Pomimo lat badań losy niektórych senatorów II RP pozostają nieznane.

Decyzja o upamiętnieniu senatorów zapadła w 1989 roku. Tablicę odsłoniła marszałek Senatu IV kadencji Alicja Grześkowiak podczas obchodów 10. rocznicy odrodzenia Senatu – 3 lipca 1999 roku. Od 2009 roku posiada ona również swój wirtualny odpowiednik. Odwzorowanie to – oprócz nazwisk senatorów – zawiera także ich biogramy.

Na tablicy pamięci można znaleźć nazwiska m.in. działaczy niepodległościowych i innych znanych postaci XX-lecia międzywojennego. Są wśród: Kazimierz Bartel (prezes Rady Ministrów, senator w latach 1937–1939), Józef Beck (minister spraw zagranicznych, senator w latach 1935–1939), Zdzisław Lubomirski (członek Rady Regencyjnej, senator w latach 1928–1938), Aleksander Prystor (marszałek Senatu IV kadencji, senator w latach 1935–1939) czy Stefan Starzyński (komisaryczny prezydent m.st. Warszawy, senator w latach 1938–1939).

Wśród senatorów II RP, upamiętnionych na tablicy, możemy znaleźć również księży. Obecność duchownych w składzie Izby wyższej miała swoje uzasadnienie historyczne, sięgające doby staropolskiej, kiedy to w skład Senatu wchodzili z urzędu arcybiskupi i biskupi. Na początku XX wieku Stolica Apostolska zaczęła ograniczać możliwość zasiadania duchownych w parlamentach. Ostatecznie Kodeks prawa kanonicznego, promulgowany przez Jana Pawła II 25 stycznia 1983 roku, zabronił księżom przyjmowania publicznych urzędów, z którymi łączy się udział w wykonywaniu władzy świeckiej (kan. 285 § 3).