Sala posiedzeń Senatu

Wróć do schematu

Odrodzony w 1989 roku Senat Rzeczypospolitej Polskiej nie miał początkowo w kompleksie parlamentarnym przy ulicy Wiejskiej własnej sali posiedzeń. Obradował na zmianę z Sejmem w półokrągłej sali Izby wyższej i Sali Kolumnowej. W latach 1990–1991 połączono trzy pomieszczenia na I piętrze, tworząc przestrzeń o powierzchni 248 m². Pierwsze posiedzenie Senatu w nowej sali odbyło się 23 maja 1991 roku.

W sercu sali usytuowano stół prezydialny, obok niego mównicę, a poniżej miejsca przeznaczone dla urzędników Kancelarii Senatu odpowiedzialnych za obsługę posiedzenia.

Okna znajdujące się za stołem prezydialnym na co dzień zasłania kurtyna ozdobiona subtelnym detalem w stylu art déco i nawiązującym do formy architektonicznej zwanej festonem. Wzór ten przywodzi na myśl nieistniejącą już salę posiedzeń, w której obradował Senat w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Podobny motyw znajdował się wówczas na ścianie absydy, w której zlokalizowany był stół prezydialny. Za klasycyzujące ukształtowanie części prezydialnej w 1919 roku odpowiadał arch. Romuald Miller.

  • A – Mównica
  • B – Stół prezydialny
  • C – Miejsce pracy urzędników Kancelarii Senatu
  • D – Fotel Prezydenta RP
  • E – Fotele senatorskie (oznaczone na brązowo)
  • F – Loża rządowo-ekspercka
  • G – Loża dla publiczności i przedstawicieli mediów
  • H – Biuro Legislacyjne Kancelarii Senatu
  • I – Urzędnicy Kancelarii Senatu
  • J – Miejsca dla Szefa Kancelarii Senatu oraz dyrektorów biur

Zapraszamy do obejrzenia

Filmy edukacyjne

Film w języku polskim

Film w języku angielskim

Kalendarium dziejów

Historia Senatu sięga średniowiecznej Rady Królewskiej i odzwierciedla przemiany ustrojowe państwa polskiego na przestrzeni wieków. Od organu doradczego monarchy, przez jeden z trzech stanów sejmujących, aż po współczesną izbę parlamentu – Senat wielokrotnie zmieniał swoją rolę, kompetencje i znaczenie.

Przeglądaj oś czasu