Orzeł zygmuntowski

Wróć do schematu

Ścianę holu głównego na I piętrze, przy wejściu do gabinetu marszałka Senatu, zdobi orzeł zygmuntowski. Za panowania Zygmunta I Starego (1507–1548) był to symbol królewski – heraldyczny orzeł Jagiellonów, uzupełniony o cyfrę królewską (monogram), nawiązującą do łacińskiego imienia Zygmunt (Sigismundus).

Po raz pierwszy symbol ten został użyty przez Kancelarię Senatu w 1990 roku. Jego pierwowzór pochodzi z elewacji fasady Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu – miejsca pochówku dwóch ostatnich dziedzicznych królów Polski (Zygmunta I Starego i Zygmunta II Augusta) i Anny Jagiellonki.

Rządy Zygmunt I Stary rozpoczęły „złoty wiek” w historii Rzeczypospolitej, przypadający na okres panowania ostatnich Jagiellonów. Władca ten nazywany był królem senatorskim, ponieważ niezwykle cenił sobie głos doradców wchodzących w skład Rady Królewskiej (Consiliom Regni), przekształcanej stopniowo za jego panowania w senat koronny (senatus Regni Poloniae).

Poza Kaplicą Zygmuntowską w Krakowie i gmachem Senatu w Warszawie orła tego można znaleźć w każdym polskim domu. Znajduje się on bowiem na rewersie banknotu o nominale 200 złotych, zaprojektowanego przez Andrzeja Heidricha i wprowadzonego do obiegu 1 czerwca 1995 roku (w wersji zmodernizowanej wprowadzony do obiegu 12 lutego 2016 roku).

Ewolucja logotypu Kancelarii Senatu

1990

Orzeł z wplecioną w rysunek literą „S”, inspirowany wizerunkiem orła królewskiego z elewacji Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu, został zaprojektowany przez artystkę plastyka Monikę Piwowarską-Kulisę.

1993

Profesor Leon Urbański (1926–1998) – jeden z najwybitniejszych polskich typografów, wykonał nowy rysunek orła, a także formę, z której znak był analogowo drukowany. W trakcie funkcjonowania tej wersji senackiego logotypu do obiegu weszły banknoty zaprojektowane przez Andrzeja Heidricha (1928–2019) – w tym ten przedstawiający króla Zygmunta I Starego i orła zygmuntowskiego.

2018

Po ćwierć wieku symbol Senatu ponownie musiał zostać przeprojektowany. Wiązało się to ze zmianami technologicznymi. Po raz pierwszy powstała postać wektorowa i bitmapowa. Na zlecenie Kancelarii Senatu zadanie to wykonał grafik Leszek Bielski (1960–2020), który opracował "System identyfikacji wizualnej Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i Kancelarii Senatu". W księdze znaku Bielski przedstawił formy podstawowe logotypu z opisem proporcji i kształtów oraz zastosowania pionowego i poziomego. Określone zostały także pola ochronne. Ta wersja znaku jest obecnie stosowana przez Senat i Kancelarię Senatu.